Isa Wiegers to fotografka i założycielka Isa Olivia, gdzie ożywia historie dzięki wyrazistemu i kreatywnemu stylowi. To, co zaczęło się jako miłość do uwieczniania opowieści, przerodziło się we własną ścieżkę w świecie fotografii. W serii „Celebrating the bold z...” opowiada o tym, jak podąża za własnymi wyborami, co ją inspiruje i jak rozwija swoją kreatywną wizję.
Co dla Ciebie osobiście oznacza bycie „bold”?
Podążanie za własnymi marzeniami i bycie sobą, bez strachu przed oceną innych. Odwagę do stawiania kroków, nawet jeśli czasem wydają się skokiem na głęboką wodę. Ale jak zawsze powtarza moja mama: „odwaga popłaca”.
Kiedy czujesz się najsilniejsza?
Kiedy stworzę coś, z czego jestem naprawdę dumna i co uszczęśliwia moją klientkę. Gdy wykreuję coś, co zaskakuje nawet mnie samą.
Jak pozostajesz wierna sobie w świecie pełnym oczekiwań?
To nie zawsze jest łatwe, bo zdarza mi się surowo siebie oceniać. Jestem dość skromna i rzadko uznaję, że coś jest wystarczająco dobre. Ale otaczam się cudownymi ludźmi, którzy przypominają mi, że są ze mnie dumni. Mój chłopak jest na przykład moim największym fanem i to ogromnie pomaga. Zawsze trzymam się blisko swoich wartości i nigdy nie udaję kogoś innego, żeby przypodobać się ludziom.
Jak zaczęła się Twoja przygoda z fotografią i kiedy zdałaś sobie sprawę, że możesz z tego uczynić własną ścieżkę?
Zawsze kochałam pisać opowieści i chciałam je przekazywać. Mój tata podsunął mi pomysł, żeby robić to przez fotografię. Wtedy poszłam do szkoły fotograficznej. Dość szybko poznałam w Amsterdamie ludzi, którzy chcieli ze mną współpracować, bo fotografowałam modę analogowo, podczas gdy wielu innych pracowało głównie cyfrowo.
Jakie to uczucie prowadzić własną firmę i markę jako fotografka?
Jestem ogromnie wdzięczna, że mam tak piękny zawód, w którym mogę robić to, co kocham i wciąż poznawać nowe, inspirujące osoby. Każdy dzień jest inny, a ja nieustannie czerpię inspirację z pięknych miejsc, wspaniałych ludzi i wyjątkowych ubrań.
Jakie „bold” decyzje musiałaś podjąć po drodze i czego Cię one nauczyły?
Czasem podejmowałam pracę dla większego bezpieczeństwa finansowego, ale gdy tylko czułam, że powstrzymuje mnie to przed całkowitym oddaniem się fotografii, rezygnowałam. Na przykład pracowałam jako content creator, ale odeszłam po trzech tygodniach, bo czułam, że to nie to. Krótko potem pojawiły się świetne zlecenia za granicą, szanse, które mogłyby mnie ominąć.
Co sprawia, że Twój styl fotografowania jest wyjątkowy i jak się on ukształtował?
Dużo pracuję z kolorem i kontrastem, a także na filmie analogowym. Moje prace są radosne i wyraziste. Zależy mi na tym, aby zdjęcia nie wydawały się zbyt pozowane. Przez lata wiele się nauczyłam i popełniłam błędy, dzięki którym się rozwinęłam. Teraz dobrze znam swój styl i właśnie dlatego klienci mnie wybierają.
Co lub kto inspiruje Cię najbardziej i jak dbasz o rozwój swojej kreatywnej wizji?
Ogromną inspiracją są dla mnie rzeczy, które widzę na ulicy, podczas podróży czy w sztuce. Często leżę wieczorem w łóżku i nagle wpadają mi do głowy pomysły. Czasem nie mogę przez to spać i od razu zapisuję je w telefonie albo rano po przebudzeniu.
Co jest dla Ciebie największym wyzwaniem przy przekładaniu pomysłu na konkretny obraz?
Szczególnie przy projektach autorskich trudność sprawia mi zebranie odpowiednich osób. Kontaktowanie się z ludźmi, dbanie o to, by stylizacja, lokalizacja i makijaż do siebie pasowały i żeby każdy miał czas, to spore wyzwanie. Ale kiedy wszystko się udaje i koncepcja działa, daje to niesamowitego kopa.
Pracujesz zarówno z aparatami analogowymi, jak i cyfrowymi. Jak dokonujesz wyboru i czy masz swój ulubiony sprzęt?
Moim absolutnym faworytem jest analog. Fotografujesz wtedy bardziej świadomie, nie klikasz bezmyślnie, tylko czekasz na właściwy moment. A oczekiwanie na wywołanie zdjęć sprawia, że jest to jeszcze bardziej wyjątkowe. Często konsultuję to z klientem, ale regularnie proponuję zdjęcia analogowe. Nadają one marzycielski, vintage klimat.
Z którego projektu lub momentu jesteś najbardziej dumna?
Trudno wybrać. Mam kilka projektów, z których jestem dumna. Reportaż zdjęciowy w Nepalu, w sierocińcu, zawsze zostanie w mojej pamięci. To było niezwykłe doświadczenie. Dzieci, kraj, atmosfera. Ale także sesje zagraniczne dają mi często silne poczucie wdzięczności, bo współpracuję ze wspaniałymi ludźmi, często bliskimi przyjaciółmi. Kiedy siedzę w samolocie w drodze powrotnej, uświadamiam sobie, jakie to niezwykłe, że to jest moja praca.
W jakim kierunku chciałabyś się jeszcze rozwijać jako fotografka?
Mam nadzieję poznać jeszcze wiele inspirujących i kreatywnych osób, z którymi będę mogła współpracować. Wspólne tworzenie sprawia mi największą radość. I kiedyś chciałabym mieć własne studio.
Jaką kobietę podziwiasz za jej odwagę?
Podziwiam wiele kobiet, które pozostają wierne swoim uczuciom i ambicjom i po prostu są sobą. Oprócz tego podziwiam moją mamę. Niedawno dowiedziała się, że jest nieuleczalnie chora, ale pozostaje silna i stara się czerpać z życia to, co najlepsze.
Co chciałabyś przekazać kobietom, które się wahają?
Zrób to. Skocz na głęboką wodę i daj sobie szansę. Lepiej żałować tego, co się zrobiło, niż tego, czego się nie spróbowało. Później będziesz chciała spojrzeć wstecz i pomyśleć: pamiętasz, jak po prostu to zrobiłam? Spraw, byś była z siebie dumna.
Jaką małą, odważną decyzję podjęłaś ostatnio?
Razem z moim chłopakiem wyprowadziliśmy się z miasta. To krok w stronę większego spokoju, natury i przestrzeni. Dość ekscytujące, bo nasze życie toczyło się głównie w Amsterdamie.
Na koniec: jaki jest Twój ulubiony model biżuterii od Eline Rosina?
Opal Diamond drop piercing. Uwielbiam Diamond, a opal to wyjątkowy kamień, który symbolizuje radość życia, optymizm, kreatywność i emocjonalne uzdrowienie.