Celebrating the bold with Marleen de Kort

Voor Marleen de Kort betekent “bold zijn” vooral vertrouwen op je gevoel en gewoon doen. Op haar 22e opende ze Bairro Alto — zonder plan, maar met een scherp idee van wat ze miste in de stad. Wat volgde, is een reeks plekken die met haar zijn meegegroeid, zoals De Kantine en An. In dit interview vertelt ze over lef, intuïtie en haar eigen weg durven volgen.

Wat betekent “bold zijn” voor jou persoonlijk?
In je kracht staan. Vertrouwen hebben en je niet van de wijs laten brengen.

Wanneer voel jij je op je krachtigst?
Dat heeft met veel factoren te maken. Het is wanneer ik alles onder controle heb en het gevoel heb dat iedereen dicht om mij heen ook goed gaat.

Hoe blijf jij trouw aan jezelf in een wereld vol verwachtingen?
Ik weet al heel lang dat ik niet aan ieders verwachting kan voldoen. Degene die het meest van mij verwacht ben ik denk ik zelf.

Je opende Bairro Alto toen je 22 was —  zonder horeca‑papieren en zonder plan. Wat maakte dat je tóch die stap durfde te zetten?
Impulsiviteit, creativiteit en intuïtie. Ik had een idee, waarvan ik dacht dat Nijmegen daar op zat wachten.

Ik denk dat iedereen een stemmetje heeft die precies weet wat goed voor je is en wat je kunt. Daar heb ik naar geluisterd.



Hoe zag jouw beeld van Bairro Alto eruit in die begintijd? Wat wilde je creëren en welke visie had je voor ogen?
Ik wou een plek creëren waar mensen ook in hun eentje binnen zouden stappen. Toen bestond de horeca in Nijmegen vooral uit klassieke grand café achtige zaken. Ergens een koffie to go halen, dat was toen echt nog niet.

Inmiddels run je meerdere horecazaken — van Bairro Alto tot Down Town, De Kantine en An. Hoe ben je gegroeid van één koffiebar naar dit palet aan concepten?

Het is organisch gegroeid. De zaken zijn met mij mee gegroeid. Ik startte bairro om een plek te creeeren die ik zelf miste toen ik 22 was.

Toen ik downtown startte (27), had ik nog geen kinderen. Ik hield van plekken waar je lekker rustig kon ontbijten met je vriend of vriendin. Een plek waar je een eggs Benedict, pancakes of een avo toast met een gepocheerd ei kon bestellen, dat was er nog niet. Dus ben ik dat begonnen. (Down town heb ik 3 jaar geleden verkocht)

De kantine ben ik begonnen samen met Caitlin. Tot toen was zij een vast kracht bij Bairro. We besloten samen te gaan ondernemen en zijn opzoek gegaan naar een goede plek om een bairro achtige zaak te starten, dat werd de kantine.

Toen we zochten naar een locatie voor de kantine was ik ook al in contact met de projectontwikkelaar van een nieuwe wijk in lent. Dit contact heb ik aangehouden en samen met Caitlin ben ik daar 4 jaar later An begonnen. Een plek waar wederom heel veel leeftijdsgenoten komen.

Soms klink het alsof alles zomaar op m’n pad is gekomen. Dat is niet zo. Ik heb ik heel vaak nee tegen dingen gezegd.

Elk van je plekken heeft een eigen sfeer, maar toch voelt alles als Bairro Alto. Hoe zorg je dat het overal ‘klopt’?
Wat overeenkomt is het assortiment uit onze bakkerij. Dat herkennen gasten. Ook de manier waarop we ons personeel opleiden en de manier van werken komt overeen.



Horeca en ondernemen is allebei hard werken. Hoe bewaak jij jouw energie, focus en balans terwijl je zoveel hoeden op hebt?
Ik ben gewend om hard te werken, ik ben ook echt iemand van de praktijk. Als ik een dag alleen maar gesprekken heb gevoerd en achter m’n laptop heb gezeten ben ik helemaal leeg. De dagen op de vloer voelen juist als hobbyen en geven energie. Balans is niet echt een woord dat ik ken. Ik vind mijn werk ontzettend leuk. Op een gegeven moment voel ik dat ik te ver ben gegaan, dan moet ik even op de rem trappen.



Zijn er momenten geweest dat het even te veel werd? Hoe zorg je dan dat je weer bij jezelf komt?
Ja, ik heb verschillende periodes heel veel stress gehad. Gelukkig zijn die nooit heel lang geweest.

Vroeger had ik dit vaker, maar deed ik veel meer alleen. Ik heb geleerd om dingen uit te besteden. En ik ken inmiddels de klappen van de zweep, situaties die ik vroeger misschien niet kon overzien zijn nu sneller opgelost. Ik draag niet alles alleen, dat komt ook door m’n fantastische compagnon.

Je bent al jaren bezig met vernieuwen en experimenteren. Hoe blijf je creatieve ideeën vinden en omzetten in iets tastbaars?
Ik ben altijd opzoek naar inspiratie, veel online en in het buitenland. En dan goed kijken of Nijmegen er al klaar voor is en bij welke zaak het het beste past.

Waar ben je het meest trots op, als je kijkt naar wat je tot nu toe hebt opgebouwd?
Het meest trots ben ik dat ik het ondernemen met het moederschap heb kunnen combineren.

Ook ben ik heel trots op de samenwerking met mijn compagnon Caitlin. En ook op de gasten die door de jaren heen zijn gegroeid naar een enorm grote groep. Bij an komen veel mensen die 15 jaar geleden al bij Bairro kwamen, dat is super leuk. Je ziet van zo veel mensen hun levensloop vanaf achter de bar.

Heb je een bepaalde droom waar je naartoe werkt? Hoe zie je jouw bedrijven groeien of veranderen?
We hebben voor de zaken nog veel ideeen voor de toekomst. Dat betekent niet perse nog meer locaties openen maar juist de zaken die er zijn, nog verder uitdiepen.

Wat vind je het allerleukste aan alles wat je doet in Bairro Alto?
De afwisseling. Nieuwe medewerkers aannemen, concept ontwikkeling, sparren over de socials, met onze bakker nieuwe taartjes bedenken of met de chef nieuwe gerechten testen. Voor de honderdste keer naar de opslag rijden om wat op te halen of weg te brengen, nieuwe tafels in elkaar schroeven. Ik vind het allemaal leuk.

Maar op de vloer werken met het team geeft mij het meeste energie. Ik ben het meeste bij An maar vind elke locatie leuk om te werken. En of ik dan achter de bar, in de bediening, keuken of zelfs de afwas sta maakt niet uit.



Wie is een vrouw die jij bewondert om haar lef – en waarom?
Ik bewonder zo veel vrouwen. Ieder met een andere reden. Ik kan een vrouw die zichzelf wegcijfert om voor een iemand te zorgen net zoveel bewonderen als een vrouw die volledig voor zichzelf gaat.

Maar als het gaat om lef dan denk ik toch snel aan de vrouwen om mij heen. Natuurlijk bewonder ik veel vrouwen die bekend zijn maar omdat je daar toch niet het hele plaatje van kent denk ik sneller aan de vrouwen om mij heen. Mijn vriendinnen, zusjes en ook mijn moeder heb ik altijd heel erg bewonderd voor de keuzes die ze heeft gemaakt.

Wat zou je willen meegeven aan vrouwen die dromen van meer, maar twijfelen
Gewoon doen, zo cliché. Maar er is niemand die op jou deur klopt en je komt halen. Go out there, vertel mensen wat je wilt gaan doen en geloof er in.

Tot slot: Wat is jouw favoriete sieraad van Eline Rosina? (En waarom?)
Cuffs! Omg ik wist niet dat jullie weer cuffs hadden. Het is vrouwelijk en stoer, ik hou er van.