Isa Wiegers is fotograaf en oprichtster van Isa Olivia, waar ze verhalen tot leven brengt met een uitgesproken en creatieve stijl. Wat begon als een liefde voor het vastleggen van verhalen, groeide uit tot een eigen pad binnen de fotografie. In 'Celebrating the bold with...' deelt ze hoe ze haar eigen keuzes volgt, wat haar inspireert en hoe ze haar creatieve visie blijft ontwikkelen.
Wat betekent “bold zijn” voor jou persoonlijk?
Je eigen dromen najagen en jezelf zijn, zonder bang te zijn voor de oordelen van anderen. Stappen durven zetten, ook al voelt het soms als een sprong in het diepe. Maar zoals mijn moeder altijd zegt: “moed wordt beloond.”
Wanneer voel jij je op je krachtigst?
Als ik werk heb gemaakt waar ik echt trots op ben en mijn klant er ook blij van wordt. Als ik iets heb gecreëerd wat mijzelf ook verrast.
Hoe blijf jij trouw aan jezelf in een wereld vol verwachtingen?
Dat is niet altijd makkelijk, omdat ik mezelf soms naar beneden kan praten. Ik ben best bescheiden en vind niet snel iets goed genoeg. Maar ik omring me met lieve mensen die me eraan herinneren dat ze trots op me zijn. Mijn vriend is bijvoorbeeld mijn grootste fan, en dat helpt enorm. Ik blijf wel altijd dicht bij mezelf en doe mij nooit anders voor zodat mensen mij leuker vinden.
Hoe ben je begonnen met fotografie, en wanneer besefte je dat je er echt je eigen pad van kon maken?
Ik hield altijd al van verhalen schrijven en wilde graag verhalen vertellen. Mijn vader kwam met het idee om dat via fotografie te doen. Toen ben ik een fotografie opleiding gaan volgen. Al vrij snel ontmoette ik in Amsterdam mensen die met mij wilden samenwerken, omdat ik ook analoog mode fotografeerde terwijl veel anderen vooral digitaal werkten.
Hoe ervaar je het om je eigen bedrijf en merk als fotograaf te runnen?
Ik ben super dankbaar dat ik zo’n mooi beroep heb waarin ik kan doen wat ik leuk vind en steeds weer nieuwe, inspirerende mensen ontmoet. Geen dag is hetzelfde en ik laat me telkens opnieuw inspireren door mooie locaties, fijne mensen en bijzondere kleding.
Welke ‘bold’ keuzes heb je onderweg moeten maken om te komen waar je nu bent, en wat heb je daarvan geleerd?
Soms ben ik ergens gaan werken voor meer financiële zekerheid, maar zodra ik voelde dat het me tegenhield om volledig voor mijn fotografie te gaan, ben ik ermee gestopt. Zo werkte ik bijvoorbeeld als content creator, maar ben ik na drie weken weggegaan omdat het niet goed voelde. Kort daarna kwamen er juist hele mooie opdrachten op mijn pad in het buitenland, kansen die ik anders misschien had gemist.
Wat maakt jouw fotografiestijl uniek, en hoe is die gevormd?
Ik werk veel met kleur en contrast, en ook analoog. Mijn werk is vrolijk en uitgesproken. Ik vind het belangrijk dat beelden niet te geposeerd voelen. Door de jaren heen heb ik veel geleerd en fouten gemaakt waar ik weer van groeide. Inmiddels ken ik mijn stijl goed, en klanten boeken mij juist daarom.
Wat of wie inspireert jou het meest, en hoe blijf je je creatieve visie ontwikkelen?
Ik kan enorm geïnspireerd raken door dingen die ik zie, bijvoorbeeld op straat, tijdens reizen, of door kunst. Vaak lig ik ’s avonds in bed en krijg ik ineens allemaal ideeën. Dan kan ik er soms niet eens van slapen en werk ik ze meteen uit op mijn telefoon of de volgende ochtend.
Wat vind jij het meest uitdagend aan het vertalen van een idee naar een concreet beeld?
Vooral bij vrij werk vind ik het lastig om de juiste mensen samen te brengen. Het benaderen van mensen, zorgen dat styling, locatie en visagie kloppen en dat iedereen kan, dat kan best een uitdaging zijn. Maar als alles samenkomt en het concept werkt, geeft dat echt een enorme kick.
Je werkt met zowel analoge als digitale camera’s. Hoe kies je daartussen — en heb je een favoriet?
Mijn favoriet is absoluut analoog. Je fotografeert bewuster, je klikt niet zomaar door maar wacht op het juiste moment. En het wachten tot de foto’s ontwikkeld zijn, maakt het extra bijzonder. Ik overleg vaak met de klant, maar stel ook regelmatig voor om analoog te fotograferen. Het geeft een dromerige, vintage vibe.
Welk project of moment maakt jou het meest trots?
Dat is moeilijk om te kiezen. Ik heb meerdere projecten waar ik trots op ben. Een fotoreportage in Nepal, in een weeshuis, is me altijd bijgebleven. Dat was een bijzondere ervaring! De kinderen, het land, de sfeer. Maar ook shoots in het buitenland geven me vaak een sterk gevoel van dankbaarheid, ik werk met zulke leuke mensen samen, vaak ook met goede vrienden gewerkt. Als ik dan in het vliegtuig terug zit, besef ik hoe bijzonder het is dat dit mijn werk mag zijn.
Waar hoop je nog naartoe te groeien als fotograaf?
Ik hoop nog veel inspirerende en creatieve mensen te ontmoeten om mee samen te werken. Samen creëren vind ik het allerleukst. En ooit zou ik graag mijn eigen studio hebben.
Wie is een vrouw die jij bewondert om haar lef?
Ik bewonder veel vrouwen die dicht bij hun gevoel en ambities blijven en gewoon zichzelf zijn. Daarnaast bewonder ik mijn moeder. Ze heeft onlangs het nieuws gekregen dat ze ongeneeslijk ziek is, maar ze blijft sterk en probeert er het beste van te maken.
Wat zou je willen meegeven aan vrouwen die twijfelen?
Doe het. Spring in het diepe en geef jezelf die kans. Je kunt beter spijt hebben van wat je wél hebt gedaan dan van wat je niet hebt gedaan. Later wil je terugkijken en denken: weet je nog dat ik dat gewoon heb gedaan? Maak jezelf trots.
Wat is een kleine, moedige keuze die je onlangs hebt gemaakt?
Samen met mijn vriend zijn we uit de stad verhuisd. Een stap naar meer rust, natuur en ruimte. Best spannend, omdat ons leven zich vooral in Amsterdam afspeelt.
Tot slot: wat is jouw favoriete sieraad van Eline Rosina?
De opal diamond drop piercing. Ik vind diamanten prachtig, en opaal is een bijzondere steen die staat voor levensvreugde, optimisme, creativiteit en emotionele heling.