Janneke Scherpenhuyzen is trailrunner, ultrarunner en internationaal model. Ze verlegt voortdurend haar fysieke en mentale grenzen. Onlangs liep ze als eerste Nederlandse vrouw de UTMB Mont-Blanc uit: 174 kilometer en bijna 10.000 hoogtemeters.
Wat betekent “bold zijn” voor jou persoonlijk?
Voor mij betekent bold zijn dat je gedurfde beslissingen neemt en dingen doet die buiten je comfortzone liggen. Dingen die andere mensen niet snel van je verwachten en waarmee je ze kunt verrassen. Het gaat voor mij om jezelf blijven uitdagen en je eigen grenzen steeds verder verleggen.
Wanneer voel jij je op je krachtigst?
Ik voel me op mijn krachtigst wanneer ik in mijn eentje een enorme mentale en fysieke uitdaging aanga die mensen niet direct van mij zouden verwachten. Zoals een solo-fietsreis van 2.000 kilometer, zelfvoorzienend van Lissabon naar Bordeaux, of een 7-daagse trailrun van 270 kilometer dwars door de Alpen.
Ik vind het mooi om te laten zien dat ik als vrouw mijn vrouwelijkheid kan omarmen en tegelijkertijd zware fysieke uitdagingen kan aangaan die vaak vooral met mannen worden geassocieerd. Je kunt vrouwelijk zijn en tegelijkertijd ontzettend sterk en fysiek uitdagende dingen doen.
“Ik vind het mooi om te laten zien dat je als vrouw vrouwelijk kunt zijn en tegelijkertijd fysiek zware dingen kunt doen.”
Waar komt de drang om jezelf steeds uit te dagen vandaan?
Ik denk dat het voor mij ook gaat om te laten zien dat je als vrouw prima vrouwelijk kunt zijn en jezelf tegelijkertijd mentaal en fysiek kunt uitdagen. Ik begon met één uitdaging en uiteindelijk ben ik mijn grenzen steeds verder gaan verleggen.
Toen ik met trailrunning begon, had ik niet bedacht dat ik een paar jaar later een 100-mijlsrace zou lopen. Ik heb wel een bepaalde bewijsdrang naar mezelf toe. Ik wil mezelf laten zien dat ik het kan. Het is ook een manier om mezelf te testen en te ontdekken hoeveel meer je kunt dan je zelf denkt. Als je denkt dat je er helemaal klaar mee bent, zit er vaak nog zoveel in de tank.
“Als je denkt dat je er helemaal klaar mee bent, heb je vaak nog zoveel in de tank.”
Had je ooit gedacht dat je zulke afstanden zou gaan lopen toen je met trailrunning begon?
Absoluut niet. Maar ik merk dat ik steeds mijn grenzen blijf verleggen. Als je weet dat je 100 kilometer kunt rennen, ga je jezelf toch afvragen of je ook 100 mijl zou kunnen rennen.
Is er iets wat sport je heeft geleerd dat je ook meeneemt in de rest van je leven?
Ontzettend veel. Doorzettingsvermogen, niet opgeven en leren omgaan met tegenslagen zijn daar belangrijke voorbeelden van. Op momenten dat je er tijdens een race helemaal doorheen zit, moet je toch doorgaan. Dat geldt in het normale leven eigenlijk net zo.
Daarnaast heeft sport me discipline geleerd en een positieve, sportieve mentaliteit gegeven. Ik probeer altijd oplossingen, mogelijkheden en kansen te zien, ook wanneer iets tegenzit.
“Sport heeft me geleerd om altijd naar oplossingen, mogelijkheden en kansen te blijven kijken.”
Je liep onlangs als eerste Nederlandse vrouw de UTMB Mont-Blanc uit. Hoe was het om daar uiteindelijk aan de start te staan?
Heel bijzonder. De UTMB 100 Miler is een van de grootste internationale trailwedstrijden ter wereld, dus ik was ontzettend dankbaar dat ik deze mogelijkheid kreeg.
Ik was ook heel zenuwachtig, omdat ik iets ging doen wat ik nog nooit eerder had gedaan. Ik wist niet hoe mijn lichaam en mind zouden reageren. Tegelijkertijd had ik er ontzettend veel zin in.
Wat was voor jou het zwaarste moment tijdens de UTMB?
Ik had twee hele zware momenten. De eerste was tijdens de eerste nacht, rond de 50 kilometer. Mijn lichaam was zo in de war en vermoeid van het rennen in het donker dat ik het even ontzettend zwaar had.
Het tweede moment was op zondagochtend, toen de zon opkwam. Je lichaam raakt op een gegeven moment zo vermoeid en wil zo graag slapen. Ik bleef mezelf wakker houden door vrienden te bellen, muziek te luisteren en mezelf pep talks te geven.
Ik bleef mezelf vertellen: zolang ik één voet voor de andere blijf zetten, ga ik nog vooruit en niet achteruit. Focus op dit moment en zorg ervoor dat je die knop kunt omzetten. Na iedere berg omhoog komt ook een afdaling. En zo geldt het ook voor het leven.
“Zolang ik één voet voor de andere blijf zetten, ga ik nog vooruit en niet achteruit.”
Wat ging er door je heen toen je over de finish van de UTMB kwam?
Ik was me heel bewust van dat moment. Er gingen zoveel emoties door me heen en ik voelde me ontzettend krachtig. Ik was zo trots op mezelf dat ik dit had weten te volbrengen: 174 kilometer, bijna 10.000 hoogtemeters en bijna 43 uur onderweg.
Mijn enige doel voor de UTMB was om blessurevrij, binnen de cut-off tijd en met een glimlach de finishlijn over te gaan. Dat dat was gelukt, zorgde voor zo'n immens gevoel van blijdschap.
“Ik voelde me zo krachtig en was ontzettend trots op mezelf dat ik dit had weten te volbrengen.”
Wie is een vrouw die jij bewondert om haar lef – en waarom?
Noor van der Veen bewonder ik enorm. Zij weet als enige Nederlandse ultraloopster het enorm ver te schoppen in de ultrawereld. Daar heb je ontzettend veel lef voor nodig.
Maar ook vrouwen zoals Nadine, de oprichtster van B Extra, en Micael, de oprichtster van T For All, vind ik ontzettend inspirerend. Ik vind het mooi om te zien hoe vrouwen een eigen merk uit de grond weten te stampen in een ongelofelijk concurrerende retailmarkt.
Wat zou je willen meegeven aan vrouwen die dromen van meer, maar twijfelen?
Ga het doen. Je gaat fouten maken en met teleurstellingen te maken krijgen, maar als je het nooit probeert, zul je nooit weten of het gaat lukken.
Het is een kwestie van doen en niet bang zijn om uit je comfortzone te gaan en in het diepe te springen. Dat kan enorm confronterend zijn, maar je leert hierdoor ook ontzettend veel over jezelf en kunt enorm groeien.
“Als je het nooit probeert, zul je nooit weten of het gaat lukken.”
Soms zit bold zijn in kleine dingen. Wat is een kleine, maar moedige keuze die je onlangs hebt gemaakt?
Durven om hulp van je omgeving te ontvangen. Ik ben altijd iemand geweest die alles zelf wil doen, maar het is goed en belangrijk dat je ook hulp van anderen durft te ontvangen. Je kunt elkaar alleen maar sterker maken.
Op sommige momenten kan iemand jou ergens bij helpen en op een ander moment kun jij die ander weer met iets anders helpen. Het is alleen maar mooi als we elkaar met dingen in het leven kunnen helpen om te groeien.
Tot slot: wat is jouw favoriete sieraad van Eline Rosina?
De Diamond Veya Piercing is mijn favoriete sieraad van Eline Rosina. Het sieraad is heel subtiel, maar tegelijkertijd elegant en vrouwelijk. Ik vind het mooi om mijn vrouwelijke kant te benadrukken, omdat de dingen die ik op sportief gebied doe al snel als masculien worden gezien.